ماورای بهشت
تا کجا می برد این نقش به دیوار مرا
چشای خسته ی مادر مثل ابر بهاره تو آشیونه میبینم یک کبوتر خسته گرفته بال کبود و زیر بال شکسته ............ غنچه ها همه از غصه میمیرن ....
از آسمون دوچشمم ابر گریه میباره
نوشته شده در 88/03/03ساعت
11 توسط مهدی| |
| Design By : Night Skin |

